4-7- کاهش وزن تر29
4-8- کلروفیل کل29
4-9- پروتئین گلبرگ30
4-10- رنگیزه کاروتنوئید گلبرگ31
4-11- فعالیت آنزیم پراکسیداز31
4-12- فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز32
فصل پنجم
بحث33
5-1- بحث34
5-2- نتیجه‏گیری کلی38
5-3- پیشنهادات38
منابع39
فهرست جداول
جدول 4-1- تجزیه واریانس اثر تیمارهای مختلف روی صفات اندازه‏گیری شده بر روی گل شاخه بریده‏ی داوودی24
جدول 4-2- مقایسه‏ی میانگین اثر تیمارهای مختلف روی صفات گل شاخه بریده‏ی داوودی24
فهرست اشکال
شکل 4-1- نمودار اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر عمر گلجایی گل داوودی25
شکل 4-2- نمودار اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان باکتری محلول گل داوودی26
شکل 4-3- نمودار اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان باکتری ساقه گل داوودی26
شکل 4-4- نمودار اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر کاهش درجهی بریکس گل داوودی27
شکل 4-5- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان جذب محلول گل داوودی28
شکل 4-6- نمودار اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان مادهی خشک گل داوودی28
شکل 4-7- نمودار اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان کاهش وزن تر گل داوودی29
شکل 4-8- نمودار اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان کلروفیل کل گل داوودی30
شکل 4-9- نمودار اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان پروتئین گل داوودی30
شکل 4-10- نمودار اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان کلروفیل کل گل داوودی31
شکل 4-11- نمودار اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان پرکسیداز گل داوودی32
شکل 4-12- نمودار اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان سوپراکسید دیسموتاز گل داوودی32
چکیده
داوودی (Chrysanthemum morifolum L.) جز گلهای شاخه بریدهی مهم دنیا است که امروزه رتبه دوم جهانی را پس از گل رز از لحاظ اقتصادی و کشت و کار دارا می‏باشد. یکی از مشکلات مهم این گل انسداد آوندی و بر هم خوردن تعادل آبی در است. بدین منظور مطالعه‏ای بر پایه طرح کاملاً تصادفی با 3 تیمار اسید فولویک اسید در 3 سطح (50، 100 و 150 میلی گرم در لیتر(، اسانس گیاهی بهارنارنج در 3 سطح (10، 30 و 50 درصد) و نانو ذرات مس در 3 سطح (5، 10 و 20 میلی گرم در لیتر) همراه با شاهد، در 3 تکرار و 36 پلات و چهار شاخه گل در هر پلات درآزمایشگاه پس از برداشت دانشکده کشاورزی انجام شد. دراین آزمایش عمر گلجایی، کاهش وزن تر، درصد ماده‏ی خشک، میزان کلروفیل a و b، کاهش درجه‏ی بریکس، جمعیت باکتریهای انتهای ساقه و محلول گلجایی ، رنگیزه کاروتنوئید و فعالیت آنزیم‏های موجود در گلبرگ مورد ارزیابی قرار گرفته است. با توجه به نتایج اثر تیمارهای مورد استفاده نشان داد که بیشترین عمر گلجایی مربوط به نانوذرات مس با میانگین 17 روز و کمترین آن از تیمار اسانس بهار نارنج با میانگین 14 روز بوده است. مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر تعداد باکتری‏های محلول نشان داد که بیشترین میزان مربوط به تیمار شاهد با میانگین 67/90 واحد بوده، و کمترین آن از تیمار N1 (5 میلی‏گرم در لیتر نانوذرات مس) با میانگین 33/49 واحد بدست آمد. مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر کاهش درجه بریکس نشان داد که بیشترین کاهش درجه بریکس مربوط به تیمار N2 (10 میلی‏گرم در لیتر نانوذرات مس) با میانگین 39/1 درصد و کمترین آن از تیمار B2 (30 درصد اسانس بهار نارنج) با میانگین 53/0 درصد بدست آمده است.اثر تیمارهای مورد استفاده بر مقدار جذب آب نشان داد که بیشترین جذب آب به تیمار B1(10 درصد اسانس بهارنارنج) با میانگین 20/1 میلی‏لیتر بر گرم وزن تر و کمترین آن به تیمار شاهد با میانگین 88/0 میلی‏لیتر بر گرم وزن تر اختصاص داشته است. همچنین بررسی تاثیر تیمارهای آزمایشی بر درصد ماده‏ی خشک نشان داد که بیشترین میزان مربوط به تیمار N1 (5 میلی‏گرم در لیتر نانوذرات مس) با میانگین 33/32 درصد و کمترین آن از تیمار شاهد با میانگین 33/11 درصد بدست آمده است. با توجه به نتایج بدست آمده، تاثیر تیمارها بر بهبود خصوصیات کیفی پس از برداشت گل داوودی معنی‏دار بوده است.
کلمات کلیدی: عمر گلجایی، اسانس گیاهی، فولویک اسید، نانوذرات مس،گل داوودی.

فصل اول:
کلیات

1 -1- کلیات و گیاه‏شناسی
گل‏های بریده عمر کوتاهی دارند و بهصورت تازه مصرف میشوند و بهبود ماندگاری آنها یکی از اهداف اصلی صنعت گلکاری میباشد (همت زاده و همکاران، 1386؛ احمد و همکاران، 2011).
در سال 1389 بیش از یک میلیارد گل شاخه بریده در کشور تولید شد که 40% این میزان ضایعات بوده است (رستمی و راحمی، 1390). علیرغم اینکه گلهای شاخه بریده در بین محصولات باغی ارزش اقتصادی زیادی دارند، اما جزء فسادپذیرترین آنها به حساب میآیند. تنفس بالا، حساسیت به آسیبدیدگی و فسادپذیری سریع آنها باعث گردیده که به مراقبت بیشتری در مرحله پس از برداشت نیاز داشته باشند (چاناسوت و همکاران، 2003). با توجه به اهمیت کیفیت گل در تجارت گلهای بریده، باید تلاش شود تا گلهای بریده با کیفیت مطلوب به دست مشتری برسند. یکی از مهمترین معیارها برای مصرفکننده در انتخاب گل بریده، طول عمر آن میباشد؛ به همین دلیل یک برنامه مناسب بعد از برداشت به حفظ کیفیت گلهای بریده در زمان طولانیتر کمک میکند (ایسون و همکاران، 2001؛ روئین و حسنپور اصیل، 1390).
طبق آخرین آمار رسمی جهانی در سال 2008 در مجموع 121 کشور، صادرات گل های شاخه بریده داشته اند و ایران در رتبه 67 قرار داشته است. ایران در سال 88 با تولید سالانه حدود دو میلیارد شاخه گل، از نظر تولید در رتبه 17 جهان و از نظر صادرات، با صادرات سالانه تنها 10 میلیون شاخه در بین 150 کشور دنیا، در رتبه 107 قرار گرفت (ادریسی، 1388).
مهمترین گل های شاخه بریده تولیدی در ایران رز، گلایول، مریم، میخک، داودی، لیلیوم، استرلیتزیا، ژربرا، آنتوریم، مارگریت و آفتابگردان زینتی است (چیذری و همکاران، 1385).
داوودی با نام علمی Chrysanthemum morifolium L. از خانواده کلاهپرک سانان1 میباشد. رویشگاه اصلی اغلب گونههای امروزی چین میباشد. تولید هیبرید تجاری جهت اصلاح داوودی هنوز هم درآمریکا، آسیا و اروپا ادامه دارد. انتخاب آنها نه فقط بر مبنای شکل و رنگ گلها بلکه از لحاظ قدرت گلدهی در تمام فصول سال و کیفیت گلها پس ازبرداشت نیز انجام می‏گیرد)دول و ویلکینیز، 1999). گل داودی دارای عمر گلجایی طولانی است که به تولید کم اتیلن در دوران پیری آن نسبت داده می‏شود (بارتولی و همکاران، 1996). این گل از گروه گل‏های نافرازگرا است و پیری آن در پاسخ به تغییراتی است که در میزان کربوهیدرات‏ها رخ می‏دهد (آداچی و همکاران، 1999) و اتیلن در این فرایند نقش چندانی ندارد (نبی گل و همکاران، 1385). مهمترین مشکل پس از برداشت داوودی، زردی برگ‏ها و ناتوانی در جذب آب است که منجر به پژمردگی پیش از موعد برگ‏ها می‏شود (ادریسی، 1388).
1 -2- بیان مسئله
مهمترین مشکل پس از برداشت داوودی، زردی برگ ها و ناتوانی در جذب آب است که منجر به پژمردگی پیش از موعد برگ ها می شود (ادریسی، 1388). کاهش در کیفیت گل بریدنی داودی بیشتر به دلیل پژمردگی برگ های آن است (هالوی و مایاک، 1979) و تاخیر در پژمردگی برگ و به دنبال آن تاخیر در پیری سبب طولانی تر شدن عمر گلجایی داودی می شود (پتریدو و همکاران، 2001).
تعادل آب، عامل اصلی تعیین کیفیت و ماندگاری گل های شاخه بریده است (داسیلوا، 2003). کمبود آب به طور معمول باعث انسداد آوندهای ساقه می شود (واندورن و پریک، 1990). تشکیل حباب های هوا درون آوندهای ساقه داودی سبب کاهش در کیفیت گل ها می شود. این حباب ها از انتقال آب در ساقه جلوگیری می کنند و در نتیجه مقاومت هیدرولیکی افزایش می یابد و منجر به تنش آبی شدید می شود (وان لیپرن و همکاران، 2001). انسداد آوندی ناشی از حباب های هوا را می توان به وسیله تیمارهای کوتاه مدت با محلول یک ماده شوینده برطرف نمود (ادریسی، 1388).
عمر پس از برداشت گلهای بریده، عمدتاً تحت تأثیر عوامل مختلف از جمله تولید اتیلن، دما، نور، رطوبت نسبی و میکروارگانیسمهای انتهای ساقه می‏باشد.اتیلن در گلهای شاخه بریده‏ی فراز گرا باعث کاهش طول عمر گلهای بریده از طریق تاٌثیر بر گیرنده‏های گیاهی می گردد (ادریسی،1388؛ هاشم آبادی، 1390). همچنین میکروارگانیسمهای ساقه باعث کاهش جذب آب و تاٌثیر منفی بر روابط آبی می گردد که باعث پژمردگی گلها و کاهش عمر گلجایی آنها می گردد (ادریسی، 1388؛ سلگی و همکاران، 2009). لذا یافتن راهکارهایی در این زمینه ضروری بنظر می‏رسد.
1-3- اهداف تحقیق
1- افزایش عمر پس از برداشت گل بریده‏ی داوودی
2- کاهش باکتری‏های محلول گلجایی و انتهای ساقه‏ی گل بریده‏ی داوودی
3- معرفی ترکیبات آلی و دوست با محیط زبست به‏عنوان جایگزین مواد شیمیایی
2-1- اهمیت گل داوودی
یکی از مهمترین گلهای بریدنی در دنیا بوده و دارای بیش از 200 گونه است که در بین گونه ها و رقمهای یک ساله علفی، چند ساله و درختچههای کوچک و بوته‏ای وجود دارد (قهساره و کافی، 1384). داوودی یکی از مهمترین گلها میباشد که هم به صورت گلدانی و هم به صورت بریدنی در بازارهای جهانی داد و ستد میشود به طوری که امروزه رتبه دوم جهانی را پس از گل رز از لحاظ اقتصادی و کشت و کار دارا میباشد. از آنجایی که ماندگاری گلهای بریدنی یکی از مهمترین فاکتورهای کیفی میباشد، بنابراین عمر طولانی مدت این گل‏ها بر میزان تقاضای مصرف کنندگان و همچنین بر ارزش گلهای بریدنی تأثیر به‏سزایی دارد (نبی گل و همکاران،1385).
2-2- عمر گلدانی داوودی
اتیلن در فرآیند پیری و زوال گل بریده‏ی داوودی نقش چندانی ندارد تشکیل حبابهای هوا درون آوندهای ساقهی داوودی سبب کاهش کیفیت گلها میشود. این حبابها از انتقال آب در ساقه جلوگیری میکنند و در نتیجه مقاومت هیدرولیکی افزایش مییابد و منجر به تنش آبی شدید میشود (وان لیپرن و همکاران، 2001). کاهش کیفیت گل بریدنی داودی بیشتر به دلیل پژمردگی برگهای آن است (هالوی و مایاک، 1979) و تأخیر در پژمردگی برگ و به دنبال آن تاخیر در پیری سبب طولانی تر شدن عمر گلجایی داودی می‏شود (پتریدو و همکاران، 2001). جلوگیری از جذب آب به عوامل دیگری از جمله بسته شدن آوندها به وسیله میکروارگانیسم‏ها نیز نسبت داده می‏شود (وان لیپرن و همکاران، 2001).
2-3- انسداد آوندی
برخی گونه ها چنانچه بعد از برداشت برای مدتی بدون آب نگهداری شوند، در جذب آب مشکل خواهند داشت . اما می‏توان برخی گونهها را برای مدت نسبتاً طولانیتری به صورت خشک انبار نمود. به‏عنوان مثال اگر شاخههای رز قبل از قرار گرفتن داخل آب مدتی به صورت خشک نگهداری شوند، گلبرگ‏ها نمیتوانند به اندازهی نهایی گلهای بدون تنش آبی برسند. در این وضعیت، باکتریها پس از قرار گرفتن گلها داخل آب از محل برش وارد آوندهای چوبی
شده و در طول مدتی که گلها به صورت خشک نگهداری میشوند، در داخل آوندها تکثیر مییابند. هنگامی که گلها ابتدا مدتی در داخل آب قرار گرفته و سپس به صورت خشک انبار میشوند، باکتریهای موجود در آب به سطوح خارجی ساقهها چسبیده و پس از طی دوره انبار به جمعیت باکتریهای موجود در محلولهای نگهداری گل اضافه شده و تکثیر مییابند. باکتریهای باقیمانده ممکن است حتی با وجود بریدن انتهای ساقه پس از انبار کردن نیز به محلول جدید انتقال یابند (ادریسی، 1388).
2-4- ضدعفونی کنندهها
برای حذف میکروارگانیسمها، ضدعفونی کنندههای مختلفی به محلولها افزوده میشوند. اکثر مواد میکروب‏کش هنگامی که در غلظتهای کافی برای کنترل میکروبها به‏کار میروند، برای گل‏های شاخه بریده مسمومیت ایجاد میکنند. برخی از ضدعفونی کنندههای خانگی نیز برای گیاه سمی‏اند به‏ویژه موادی که بر پایه ترکیبات ستریماید یا کلرهگزیدن باشند (ادریسی،1388).
مهمترین مواد میکروب‏کشی که بدون ایجاد مسمومیت باعث تأخیر در پژمردگی گلها می‏شود عبارتند از :
1- نمکهای مس، روی، کبالت و نیکل؛
2- ترکیبات کینولین نظیر هیدورکسی کینولین سیترات (HQC) و هیدروکسی کینولین سولفات (HQS) ؛
3- ترکیبات کلرین نظیر هیپوکلریت سدیم یا کلسیم، کلرآمینها و مواد شیمیایی که به تدریج کلر آزاد می‏کنند؛
4- ترکیبات آمونیوم نظیر بنز آلکون؛
5- اسانس‏های گیاهی (بوناتیرو همکاران،2007؛ شریفی‏فر و همکاران،2007).
6- ترکیبات شبه هورمونی مانند هومیک اسید
2-5- پیشینه تحقیق
اسانسهای گیاهی در مقابل برخی عوامل بیماریزا، خواص ضدمیکروبی قوی از خود نشان میدهند و خاصیت ضد میکروبی آنها در علوم دیگر به اثبات رسیده است (بوناتیرو و همکاران، 2007؛ شریفی فر و همکاران، 2007). در بین مواد نگهدارنده که برای افزایش طول عمر گلهای بریده مورد استفاده قرار میگیرد، هیدروکسی کینولین اثر قویتری در کنترل عوامل میکروبی دارد و اکثرا در بسیاری از گلهای شاخه بریده جواب میدهد (خلیقی و شفیعی، 1379؛ حسین، 1994؛ ردی و همکاران، 1995؛ ون دورن و پریک، 1990).
2-5-1- نمک های هیدروکسی کینولین
8- هیدروکسی کینولین یک میکروب‏کش بسیار مهم در نگهدارندههایی است که در صنعت گلکاری استفاده میشوند. این مواد باعث اسیدی کردن محلول گردیده و با یونهای فلزات دو ظرفیتی نظیر آهن و مس در آنزیمهای فعال عامل انسداد ساقه، ترکیب شده و استرهای کینولین تولید میکنند (نواک و رودنیکی، 19990).
نمکهای 8-هیدروکسی کینولین به دو صورت استفاده می‏شوند:
1. 8- هیدروکسی کینولین سولفات
2. 8- هیدروکسی کینولین سیترات
در آزمایشی اثر ترکیبات شیمیایی مختلف را بر عمر پس از برداشت و حفظ کیفیت گلهای شاخه بریده ژربرا (Gerbera jamesonii) بررسی کردند و به این نتیجه رسیدند که استفاده از محلول 8- هیدروکسی کینولین در غلظت 200 میلی‏گرم در لیتر یا کلرید کلسیم در غلظت 1000 یا 2000 میلی‏گرم در لیتر به همراه 4 درصد سوکروز، در مقایسه با تیمارهای دیگر میزان جذب آب را در تمام طول دوره‏ی حیات گل به طور قابل توجهی افزایش داد. (سواد و همکاران، 2011).
حسین (1994) به این نتیجه رسید که نگهداشتن مداوم گلهای بریده شدهی داوودی (Chrysanthemum morifolium L.) در محلول 8- هیدروکسی کینولین سولفات، با غلظت 100 میلی‏گرم درلیتر منجر به پایینترین کاهش از دست دادن آب و بیشترین وزن تازه‏ی و در نتیجه، بالاترین طول عمر گلجایی شد. به علاوه، این آزمایش در کنترل رشد باکتری نیز موثر بود. همچنین در آزمایشی دیگر آنژو و همکاران (1999) نیز نتایج مشابهی بدست آوردند.
در آزمایشی دیگر اثر 200 میلی‏گرم در لیتر 8- هیدروکسی کینولین یا 30 گرم در لیتر ساکارز به اضافه200 میلی‏گرم در لیتر 8- هیدروکسی کینولین را در دماهای 20، 25 و 30 درجه سانتیگراد مورد بررسی قرار دادند. دماهای بالاتر باز شدن گل رز را افزایش و عمر گلدانی را کاهش دادند. 8- هیدروکسی کینولین و 8- هیدروکسی کینولین به‏همراه سوکروز هر دو عمر گلدانی را در تمام دماها افزایش دادند، اما 8- هیدروکسی کینولین به‏همراه سوکروز محلول موثرتر و کارآمدتری بود (ایچیمورا و همکاران، 1999).
چاناسوت و همکاران (2003) معتقدند که طول عمر گل‏های شاخه بریده اغلب توسط تجمع باکتری در ساقه گلها و انسداد آوندی و در نتیجه کاهش جذب آب محدود میشود. افزودن ترکیبات متعدد ضدمیکربی مانند استرهای کینولین درآب گلدان به دلیل کاهش تعداد باکتری طول عمرگل را افزایش میدهد، اما غلظت موثراین ترکیبات پادزیست ممکن است برای گلها سمی باشد.
در آزمایشی دیگر در جهت افزایش عمرگلجایی وکیفیت گلهای بریدنی گلایو ل رقم’کلوئه‘، آزمایشی با استفاده از محلولهای نگهدارنده مختلف انجام دادند. محلولهای نگهدارنده شامل 8- هیدروکسی کینولین 300 میلیگرم در لیتر + سوکروز 4% + اسیدسیتریک 1000 میلیگرم در لیتر و محلول نیترات نقره 300 میلیگرم درلیتر + سوکروز 4% + اسیدسیتریک 100 میلیگرم در لیتربوده و با تیمارشاهد(آب مقطر) مقایسه شدند .صفات مورد اندازه گیری آنها شامل طول عمرگلجایی، وزن تر گلها و میزان جذب آب بود. نتایج آنها نشان داد که بین محلولهای نگهدارنده درسطح احتمال 1% اختلاف معنی دار وجود داشته وهر دو محلول باعث افزایش عمرگلجایی، وزن تر گلها و میزان جذب آب شدند و عمر گلجایی را در مقایسه با شاهد 1/4 روزافزایش دادند(صدیقی دهکردی و همکاران، 1388).

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

در آزمایشی دیگر جهت ارزیابی میزان ماندگاری و طول عمر گل رز رقم ’بلک ماجیک‘ و نیز تعیین فاکتورهای مؤثر در افزایش عمر گلدانی این رقم، به ویژه اتیلن و کربوهیدراتهای محلول، آزمایشی انجام شد. تیمارهای شیمیایی مورد استفاده شامل 8- هیدروکسی کینولین سیترات، تیوسولفات نقره و سولفات آلومینیوم در غلظتهای مختلف، به تنهایی و یا همراه با ساکارز همراه تیمار شاهد که حاوی آب مقطر بودند. نتایج نشان داد که همه تیمارهای مورد استفاده باعث افزایش طول عمر گلها نسبت به شاهد شدند و در بین آنها، غلظت 4/0 میلی مولار تیوسولفات نقره و ساکارز تأثیر بهتری داشت. همچنین تیمارهایی که دارای ترکیبات نقره بودند اتیلن کمتری تولید نموده و بیشترین میزان تولید اتیلن مربوط به تیمار شاهد بود (نبی گل ، 1390).
2-5-2- اسانسهای گیاهی
یکی از اسانس‏های گیاهی مورد استفاده بادرنجبویه(Melissa officinalis) است. بادرنجبویه گیاهی معطر و علفی چندساله بوده و خاستگاه اصلی آن شرق مدیترانه‌ است و در بعضی از نقاط آذربایجان و جلگه خزر نیز یافت می‌شود. این گیاه از خانواده نعنائیان است که در بین ماه‌های تیر و مرداد گل می‌دهد. ساقه‌های آن راست و چهار گوش بوده و پوشیده از کرک است. از کنار برگ‌هایش، گل‌هایی با کاسبرگ‌های رنگی می‌روید که در وهله اول زرد کم رنگ است، سپس به سفید و در ‌‌نهایت به بنفش تبدیل می‌شود. می‌توان گفت تمام گیاه، عطر لیموی تندی از خود ساطع می‌کند. موطن اصلی این گیاه قسمت وسیعی از شرق مدیترانه است (کریمی، 1385).
اسانسهای گیاهی مواد طبیعی آلی هستند که نه تنها بیخطر بوده، بلکه با محیط زیست هم سازگارمیباشند. اسانسها، مواد آلی طبیعی، سالم ودوستدار محیط زیست میباشند (سلگی وهمکاران، 2009). در آزمایشی که بر روی تأثیر اتانول، متانول و اسانسهای گیاهی بر افزایش طول عمر گلجایی آلسترومریا (.Alestroemeria hybrida L)انجام شد موسوی بزاز و تهرانی فر (2011) گزارش دادند که تیمارهای الکل، تأثیر مثبتی بر روی افزایش طول عمر گلجایی گل‏ها نداشته‏اند در حالی‏که استفاده از اسانسهای گیاهی توانست باعث افزایش طول عمر گلجایی شود. آنها نتیجه گرفتند که طولانی‏ترین عمر گلجایی مربوط به تیماری بود که در آن از 50 میلیگرم در لیتر اسانس آویشن استفاده شده بود. دامونوپولا و همکاران (2010) بیان کردند که اسانس گیاهان دارویی خاصیت میکروب‏کشی داشته و میتواند جایگزین ترکیبات شیمیایی مورد استفاده در محلول‏های نگهدارنده گل‏های بریده شود .گزارش شده است زمانی که اسانس گیاهان دارویی در محلول نگهدارنده گل بریده Chamelaucium uncinatum استفاده شود، سبب افزایش میزان جذب آب، وزن تر نسبی گل و عمر گلجایی آنها می‏شود. نتایج دیگر آزمایش ها بیانگر نقش ضد قارچی اسانس گیاهان دارویی از جمله آویشن و زنیان می باشد(مسکوکی و مرتضوی، 1383).
2-5-3- مس
یکی از عناصر فلزی سنگین که در کنترل واکنشهای اکسیداسیون و احیا به عنوان کوفاکتور سیتوکروم اکسیداز عمل میکند و به طور کلی در فرآیندهای انتقال الکترون، فتوسنتز، تنفس و حذف اثرات منفی رادیکال‏های سوپراکسید دخالت دارد مس میباشد (ادریسی، 1388). مس به دلیل فعالیت ضد میکروبی سبب افزایش طول عمر گل‏های شاخه بریده می‏شود(ماجینو، 1975) و از فعالیت آنزیمی که در فرآیند بهبود زخم گیاه رخ می‏دهد جلوگیری کرده و
همچنین در واکنشهای آنزیمی مربوط به بیوسنتز و عملکرد اتیلن شرکت می‏کند (پانوفیلوتئو و همکاران، 2011).ادریسی و همکاران (1386) اثر محلول‏های نگهدارنده را بر افزایش طول عمر پس از برداشت و شکوفایی گل میخک (Dianthus caryophyllus L.) مورد بررسی قرار داده و به این نتیجه رسیدند که ترکیبات مس به‏ویژه تیمار سولفات مس در غلظت 300 میلی‏گرم در لیتر بیشترین تاثیر را روی کیفیت گل داشته است. ادریسی و کلایی (1383) با پژوهش بر روی میخک تیمار مناسب برای افزایش عمر گلجایی این گل را 500 میلی‏گرم در لیتر نیترات مس دانستند. در پژوهشی با استفاده از نیترات نقره به عنوان مواد ضد میکروبی بر روی عمر گلجایی و کیفیت گل های بریده ژربرا استفاده شد و سبب بهبود ویژگی های پس از برداشت ژربرا شده است (سلگی و همکاران، 2009). میردهقان و همکاران (1391) گزارش کردند که با استفاده از نیترات نقره و اسانس آویشن، زنیان و مرزه توانستند میزان وزن تر گل رز را با استفاده از کاهش از دست دهی آب بهبود بخشیده و سبب افزایش عمر گل رز در مقایسه با شاهد شوند. همچنین آنها بیشترین میزان عمر گلجایی را مربوط به تیمار اسانس‏های مرزه، آویشن و زنیان با پیش تیمار نیترات نقره گزارش کردند. در مطالعه‏ای حسن پور اصیل و همکاران (1383) نیترات نقره را باعث افزایش معنی داری در طول عمر و قطر گل‏های بریده رز رقم ʻباکارʼ دانستند که این نتایج با مطالعه حاضر مطابقت دارد. همچنین، درآزمایشی بر روی گل شاخه بریده داوودی، گزارش شده است که کاربرد نانو ذرات مس با غلظت 20 میلیگرم در لیتر و در بین غلظتهای مختلف 8- هیدروکسی کینولین با غلظت 600 میلیگرم در لیتر، بیشترین درصد مادهی خشک مشاهده شده است.
2-5-4- هومیک اسید
هومیک اسید به عنوان یک ماده شبه هورمونی و با دارا بودن اثرات مستقیم و غیر مستقیم در جذب کلسیم و در نهایت افزایش عمر گلجایی و بهبود خصوصیات پس از برداشت گل‏های بریده مورد استفاده قرار می گیرد (نیکبخت و همکاران، 1386). سماوات (1388) در آزمایشی اثر پاشش هومیک اسید بر خصوصیات پس از براشت گل بریده ژربرا را مورد بررسی قرار داده و گزارش کرد که این تیمار به طور معنی داری باعث بهبود ثبات عمر گلجایی و میزان پروتئین کل گلبرگها در مقایسه با شاهد شده است. او همچنین اظهار داشت که هومیک اسید احتمالا از طریق اثرات شبه هورمونی و بهبود شرایط فیزیولوژیک گیاه سبب بهبود عمر پس از برداشت این گل بریده شده است. نیکبخت و همکاران (1386) اثر چهار غلظت تیمار هومیک اسید بر عمر پس از برداشت گل بریده ژربرا رقم ʻمالیبوʼ را بررسی کرده و دریافتند که تیمار 500 و 1000 میلی گرم در لیتر هومیک اسید تجمع کلسیم را در برگ و ساقه گل افزایش داده که این امر منجر به افزایش عمر پس از برداشت و کاهش ناهنجاری خمش گردن نسبت به شاهد شده است. همچنین کاربرد هومیک اسید توانست پایداری غشای یاخته ای را افزایش دهد و به دنبال آن درصد نشت یونی و آنتوسیانین از گلبرگ ها به صورت معنی داری کاهش یافت. اثر مثبت هومیک اسید می تواند به دلیل اثر مستقیم شبه هورمونی آن و یا اثر غیر مستقیم آن در افزایش جذب کلسیم باشد که به افزایش مقاومت مکانیکی دیواره یاخته ای، ثبات بیشتر غشای یاخته ای و تداخل احتمالی در تولید اتیلن انجامیده است.

3-1-مشخصات طرح
این مطالعه در قالب طرح بلوک های کاملا تصادفی با سه تیمار فولویک اسید در 4 سطح (0، 50، 100 و 150 میلی‏گرم در لیتر) اسانس گیاهی بهار نارنج در 4 سطح (0، 10، 30 و 50 درصد)و نانو ذرات مس در 4 سطح (0، 5، 10 و 20 میلی‏گرم در لیتر) با 3 تکرار در 36 پلات و در هر پلات چهار شاخه گل در شرایط آزمایشگاه پس از برداشت دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت در شرایط نوری 12 میکرومول بر ثانیه بر متر مربع، فتوپریود 12 ساعت روشنایی، دمای 20±2 درجه سانتی‏گراد و رطوبت نسبی 65-70 درصد به صورت تیمار پالس انجام شد. در این مطالعه صفات عمر گلجایی، کاهش وزن تر و درصد ماده خشک، شمارش کلنی باکتری عصاره ساقه و محلول گلجایی، درجه بریکس، فعالیت آنزیم‏های آنتی اکسیدانی، میزان پروتئین گلبرگ و رنگیزه کاروتنوئید مورد ارزیابی قرار گرفتند.

3-2- مواد گیاهی
در آبان ماه 1391 گلهای شاخه بریده داودی در مرحله تجاری از گلخانه‏ای واقع در استان اصفهان برداشت و بلافاصله با حفظ شرایط استاندارد برای انجام تیمارارزیابی صفات به آزمایشگاه دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت منتقل شد.
3-3- معرفی تیمارها
تیمار شاهد ( آب مقطر)
• F1:(محلول50 میلی‏گرم در لیتر اسید فولویک)
• F2 :(محلول100 میلی‏گرم در لیتر اسید فولویک)
• F3 :(محلول 150 میلی‏گرم در لیتر اسید فولویک)
• B1 :(محلول 10درصد عصاره گیاهی بهار نارنج )
• B2: (محلول 30 درصد عصاره گیاهی بهار نارنج)
• B3:(محلول 50 درصد عصاره گیاهی بهار نارنج )
• N1 :(محلول 5 میلی‏گرم در لیتر نانو ذرات مس)
• N2 : (محلول 10 میلی‏گرم در لیتر نانو ذرات مس)
• N3 : (محلول 20 میلی‏گرم در لیتر نانو ذرات مس)
3-4- نحوه آماده سازی گلها
ابتدا شاخه‏های داوودی به طول 50 سانتیمتر به صورت مورب در زیر آب بریده وهمهی برگها تا گره سوم از پایین حذف شدند. تمامی گلها با برچسب کدگذاری شده و پس از توزین با ترازوی دیجیتال و ثبت وزن تر اولیه، 4 شاخه گل در گلدانهای پلاستیکی به حجم 2 لیتر قرار دادهشدند، سپس به مقدار مورد نیاز بهصورت پالس تحت تیمار با مواد مذکور قرار گرفتند. شرایط آزمایشگاه پس از برداشت شامل 12 ساعت روشنایی و 12 ساعت تاریکی بود که توسط نور لامپهای سفید فلورسنت تامین میشد. شدت نور 12 میکرومول بر متر مربع بر ثانیه، دمای اتاق 2 ±20 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی نیز بین 60 تا 70 درصد بود. بهمنظور جلوگیری از اثرات مخرب نور بر نانوذرات نقره، سطح خارجی گلجاها پوشش داده شد (شکل 3-2). گلها حدود 24 ساعت بهصورت تیمار کوتاهمدت در محلولهای کلروفنول و نانوذرات نقره باقی ماندند. پس از پالس 24 ساعته در گلجاهای حاوی 500 میلیلیتر 8- هیدروکسی کینولین سولفات 300 میلیگرم در لیتر و ساکارز 3% قرار گرفته و تا پایان عمر گلجایی درون آن نگهداری شدند.
3-5- اندازه گیری صفات
3-5-1- طول عمر گلجایی
طول عمر گلجایی به فاصله شروع تیمار تا زمان پیری گل که همراه با پژمردگی گلبرگها و زرد شدن برگها میباشد تعریف و به صورت روز بیان شد. بدیهی است که هر یک از شاخههای گل هر پلات دارای طول عمر متفاوت بوده و میانگین آنها به عنوان طول عمر گلجایی آن پلات در نظر گرفته شد.
3-5-2- درصد ماده ی خشک در پایان عمر گلجایی
پس از پایان عمر گلجایی هر گل، وزن تر آن اندازه‏گیری شد و در دمای 70 درجه‏ی سانتیگراد به مدت 24 ساعت قرار داده شد. پس از اطمینان یافتن از خشک شدن کامل، گل‏ها با ترازوی دیجیتال توزین شدند و درصد مادهی خشک از رابطه زیر محاسبه شد:

(100 × وزن خشک ÷ وزن تر پایان عمر گلجایی) = درصد ماده خشک
3-5-3- کاهش مواد جامد محلول (درجه‏ی بریکس)
برای اندازه گیری این فاکتور از رفرکتومتر دستی مدل N-1α استفاده شد. بدین منظور از بازبرشهای 2 سانتیمتری انتهای ساقه در ابتدا و انتهای عمر گلجایی استفاده شد. یک قطره از آب موجود در برشها (ریکات‏ها) بر روی صفحه شیشهای رفرکتومتر ریخته و درجه‏ی بریکس آن خوانده شد. تفاضل بین اعداد به دست آمده اندازه گیری آغازین و پایانی عمر گلجایی به عنوان کاهش درجه‏ی بریکس آن شاخه گل در نظر گرفته شد.
3-5-4- جذب محلول
با توجه به حجم اولیه محلول گلجایی (500 میلی لیتر) و میزان تبخیر اتاق و کاهش حجم محلول، جذب آب از فرمول زیر محاسبه شد:
وزن تر گلها ÷ (مقدار تبخیر اتاق در همان روز + محلول باقیمانده در پایان عمر گلجایی) = (ml g -1 FW) جذب آب
3-5-5- کاهش وزن تر
با توجه به میزان وزن تر اولیه، وزن تر نهایی و وزن بازبرشهای انجام شده در طی عمر گلجایی، مقدار کاهش وزن تر بر حسب گرم به ازای هر شاخص گل طبق رابطه زیر محاسبه شد:
(وزن بازبرشها + وزن تر نهایی) – وزن تر اولیه = کاهش وزن تر
3-5-6- شمارش باکتری ساقه
برای انجام این اندازه‏گیری مراحل زیر طی شد: 24 ساعت پس از تیمار دائمی حدود 2 سانتیمتر (5/0 گرم) از ته ساقه بریده شد. نمونه 3 مرتبه با آب دیونیزه شسته شد تا بار میکروب سطح آن کاهش یابد. سپس نمونه در هاون چینی کاملا خرد و له شد و با محلول نرمال سالین 9/0درصد رقیق شد. سپس 1/0 میلی لیتر از محلول روی پتری دیش‏های حاوی محیط کشت نوترینت آگار پهن شد و کلنیهای باکتری 24 ساعت پس از انکوباسیون در دمای 37 درجه‏ی سانتیگراد، شمارش شدند.
3-5-7- شمارش باکتری محلول
24 ساعت پس از تیمار اسانس بهارنارنج، فولویک اسید و نانوذرات مس از محلول گلجایی 2 میلی‏لیتر توسط سرنگ برداشته شده و با 2 میلی‏لیتر محلول نرمال سالین 9/0 درصد رقیق شد. سپس 1/0 میلی لیتر از محلول فوق روی پتری دیش حاوی محیط کشت نوترینت آگار پهن شد و کلنیهای باکتری 24 ساعت پس از انکوباسیون دردمای 37 درجه‏ی سانتیگراد، شمارش شدند.
3-5-8- اندازه‏گیری رنگیزه کاروتنوئید گلبرگ
به منظور استخراج رنگیزه، در روز پنجم یک شاخه گل از هر پلات جهت اندازه گیری کاروتنوئید خارج شد و رنگیزه‏ی کاروتنوئید گلبرگ از روش مزمودار و مجومدار (2003) اندازه گیری شد.
3-5-9- اندازه گیری کلروفیل a, b و کل برگها
به منظور استخراج رنگیزه، در روز پنجم یک شاخه گل از هر پلات جهت اندازه گیری کلروفیل خارج شد و مقدار کلروفیل b , a و کل برگها از روش مزمودار و مجومدار (2003) اندازه گیری شد.
3-5-10- اندازه گیری پروتئین گلبرگ
بدین منظور در روز پنجم عمر گلجایی یک شاخه از هر پلات خارج شد، توسط دستگاه خشک‏کن به مدت 24 ساعت در یخچال نگهداری شد سپس مقدار پروتئین موجود در گلبرگها به روش بردفورد (1976) اندازه‏گیری شد.
3-5-11- فعالیت آنزیم پراکسیداز (POD)
برای سنجش فعالیت آنزیم پراکسیداز (POD) در روز هفتم عمر گلجایی یک شاخه از هر پلات خارج شد و به روش یین و همکاران (2007) اندازه‏گیری شد.
3-5-12- فعالیت آنزیم سوپراکسیددیسموتاز(SOD)
برای سنجش فعالیت آنزیم پراکسیداز(SOD) در روز هفتم عمر گلجایی یک شاخه از هر پلات خارج شد و به روش اسپکتروفتومتری و با استفاده از روش ژیانوپلیتیس و رایس (1977) اندازه‏گیری شد.
3-6- تجزیه و تحلیل داده‏ها
در پایان آزمایش، داده‏های حاصل از اندازه گیریها، با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شده و میانگین دادهها با کمک آزمون دانکن انجام شد. نمودارها نیز با کمک نرم افزار EXCEL ترسیم شدند.
جدول 4-1- تجزیه واریانس اثر تیمارهای مختلف روی صفات اندازه‏گیری شده بر روی گل شاخه بریده‏ی داوودی
میانگین مربعاتدرجه آزادیمنابع تغییراتسوپراکسید دیسموتازپراکسیدازپروتئینکلروفیل کلکاهش وزن ترعمر گلجاییکاهش بریکسکاروتنوئیدماده ی خشکجذب محلولباکتری محلولباکتری ساقه90.7**31.73**26.4*0.402**47.34**233.9**0.290**0.328**108.2*12.03**22377**3453**9تیمار2.2309930.5714.310.00933.244.10.0040.010815.720.04751447.820خطا29کل2.9510. 816.255.0214.0813.267.1310.1818.5920.6231.0124.53ضریب تغییرات
جدول 4-2- مقایسه‏ی میانگین اثر تیمارهای مختلف روی صفات گل شاخه بریده‏ی داوودی
سوپراکسید دیسموتاز
(µMol/g
FW.min) پراکسید ا ز
(µMol/g FW.min) پروتئین
(mgl-1)کلروفیل کل
(mgl-1)کاهش وزن تر
(گرم)عمر گلجایی
(روز)کاهش درجهی بریکس
(%)کارتنوئید
(µg.g-1 F.Wt)مادهی خشک
(%)جذب محلول
(mlg-1 F.Wt)کلنی باکتری محلول
(log10CFU
ml-1)
کلنی باکتری ساقه
(log10CFU
ml-1)
تیمارها42.17f44.98a24.73a2.13bc10.0b14.00c0.613de1.313b31.00a1.203a64.00c54.67dB140.54g45.32a22.83a2.53a8.3b14.00c0.530e1.726a30.66a1.186a70.00bc54.67dB240.52g43.07c7.06d1.84cd13.3a14.00c1.306ab1.108bcd14.33d1.050bc71.00bc67.33bcB352.00d34.15g17.37b1.55d14.0a15.00bc0.763cde0.849def19.66bc1.033bc75.00bc58.33cdF156.88b40.00f17.54b1.65d15.0a15.00bc0.870cd0.770ef19.33bc0.950cd82.33ab76.67bF250.46e40.84e11.36c2.10bc13.3a16.00ab1.020bc1.010cde21.66b1.080abc78.67ab76.00bF355.16c42.01d24.81a2.47ab10.3b16.33a0.756cde1.233bc32.33a1.160ab49.33d56.67dN151.24de42.78c13.94bc1.66d13.6a16.66a1.396a0.603f18.33bc1.006cd79.33ab64.33cdN251.24de41.78d24.06a1.85cd14.3a17.00a0.816cde0.860def14.66cd0.996cd71.00bc74.33bN365.94a44.55b5.84d1.52d15.6a14.66c1.343a0.783ef11.33d0.880d90.67a92.33aControl
4-1- عمر گلجایی
با توجه به جدول تجزیه واریانس (جدول 4-1)،اثرات تیمارهای مختلف روی عمر گلجایی در سطح 1 درصد معنی‏دار بود. مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر مقدار عمر گلجایی نشان داد که بیشترین مقدار مربوط به نانوذرات مس با 17 روز و کمترین آن به تیمار اسانس بهار نارنج با 14 روز اختصاص داشته است (جدول 4-2). همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج در هر سه تکرار با میانگین 14 روز عمر گلجایی برابر بود، بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز بیشترین مقدار عمر گلجایی مربوط به تیمار F3 (150 میلی گرم در لیتر) با میانگین 16 روز بود، بین سطوح مختلف نانو ذرات مس بیشترین مقدار عمر گلجایی مربوط به تیمارN3 ( 20 میلی گرم در لیتر) با میانگین 17 روز بوده است (شکل 4-1).

شکل 4-1- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر عمر گلجایی گل داوودی
4-2- شمارش باکتری محلول
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف روی شمارش تعداد باکتری محلول در سطح 1 درصد تاثیر معنی دار داشت (جدول 4-1). مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر تعداد باکتری های محلول نشان داد که بیشترین تعداد باکتری مربوط به تیمار شاهد با میزان 67/90 Log 10 CFUml-1 بوده، و کمترین آن از تیمار N1 با میانگین 33/49 Log 10 CFUml-1 بهدست آمد. همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج کمترین تعداد باکتری مربوط به تیمار B1 (10 درصد) با میانگین 64 Log 10 CFUml-1 بود، بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز کمترین تعداد باکتری مربوط به تیمار F1 (50 میلی گرم در لیتر) با میانگین 75 Log 10 CFUml-1 بود، بین سطوح مختلف نانو ذرات مس بیشترین تعداد باکتری مربوط به تیمار N1 (5 میلی گرم در لیتر ) با میانگین 33/49 Log 10 CFUml-1 بوده، و در مجموع تیمار شاهد نسبت به دیگر تیمارها از تعداد باکتری بیشتری برخوردار بوده است(شکل 4-2).
شکل 4-2- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان باکتری محلول گل داوودی
4-3- شمارش باکتری ساقه
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف بر روی شمارش تعداد باکتری ساقه در سطح 1 درصد تاثیر معنی دار داشت (جدول 4-1). مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر تعداد باکتریهای ساقه نشان داد که بیشترین میانگین مربوط به تیمار شاهد با میانگین 33/92 Log 10 CFUml-1 و کمترین آن از تیمار B1 و B2 (به ترتیب 10 و 30 درصد) با میانگین 67/54 Log 10 CFUml-1 بدست آمد. بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز کمترین تعداد باکتری ساقه مربوط به تیمار F1 (50 میلی گرم در لیتر ) با میانگین 33/68 Log 10 CFUml-1 بود، بین سطوح مختلف نانو ذرات مس نیز کمترین تعداد باکتری ساقه مربوط به تیمار N1 (5 میلی گرم در لیتر ) با میانگین 67/56 درصد بود، و در مجموع تیمار شاهد دارای بیشترین تعداد باکتری در بین تیمارها بوده است (شکل 4-3).

شکل 4-3- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان باکتری ساقه گل داوودی
4-4- کاهش مواد جامد محلول در ساقه (درجهی بریکس)
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف روی مواد جامد محلول در سطح 1 درصد تاثیر معنی دار داشت (جدول 4-1). مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر مقدار کاهش درجهی بریکس نشان داد که بیشترین میانگین مربوط به تیمار N2 (10 میلیگرم در لیتر) با میانگین 39/1 درصد و کمترین آن از تیمار B2 (30 درصد) با میانگین 53/0 درصد بدست آمده است. همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج کمترین مقدار کاهش درجهی بریکس مربوط به تیمار B2 (30 درصد) با میانگین 53/0 درصد بود، بین سطوح مختلف اسید فولویک کمترین مقدار کاهش درجه‏ی بریکس مربوط به تیمار F1 (50 میلی گرم در لیتر) با میانگین 76/0 درصد بود، بین سطوح مختلف نانو ذرات مس نیز کمترین میزان کاهش درجهی بریکس مربوط به تیمار N1 (5 میلی گرم در لیتر ) با میانگین 75/0 درصد بوده است (شکل 4-4).

شکل 4-4- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر کاهش درجهی بریکس گل داوودی
4-5- جذب محلول
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف بر جذب محلول در سطح 1 درصد تاًثیر معنی دار داشت (جدول 4-1). مقایسهی میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر مقدار جذب محلول نشان داد که بیشترین میزان مربوط به تیمار اسانس بهارنارنج با میانگین 20/1 میلیلیتر بر گرم وزن تر بوده و کمترین آن از تیمار شاهد با تیمار شاهد با میانگین 88/0 میلیلیتر بر گرم وزن تر به دست آمده است. همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج بیشترین مقدار جذب محلول مربوط به تیمار B1 (10 درصد) با میانگین 20/1 میلیلیتر بر گرم وزن تر، در بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز بیشترین مقدار جذب محلول مربوط به تیمار F3 (150 میلیگرم در لیتر) با میانگین 08/1 میلیلیتر بر گرم وزن تر و در بین سطوح نانو ذرات مس نیز بیشترین مقدار جذب محلول مربوط به تیمارN1 (5 میلی گرم در لیتر) با میانگین 16/1 میلیلیتر بر گرم وزن تر بوده است و در مجموع همه ی تیمارها نسبت به تیمار شاهد از برتری برخوردار بودهاند( شکل 4-5).

شکل 4-5- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان جذب محلول گل داوودی
4-6- درصد مادهی خشک
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف روی درصد مادهی خشک در سطح 5 درصد معنیدار بوده است (جدول 4-1). مقایسه میانگین تیمارهای آزمایشی بر مقدار درصد مادهی خشک نشان داد که بیشترین میانگین مربوط به تیمار N1 (5 میلیگرم در لیتر) با میانگین 33/32 درصد و کمترین آن از تیمار شاهد با میانگین 33/11 درصد بهدست آمده است. همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج بیشترین مقدار درصد ماده خشک مربوط به تیمارB1 (10 درصد) با میانگین 31 درصد بود، در بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز بیشترین درصد مادهی خشک مربوط به تیمار F3 (150 میلی گرم در لیتر) با میانگین 66/21 درصد بوده و در بین سطوح مختلف نانوذرات مس نیز بیشترین درصد مادهی خشک مربوط به تیمارN1 (5 میلیگرم در لیتر) با میانگین 33/32 درصد میباشد که در مجموع همهی تیمارها نسبت به تیمار شاهد برتر بودهاند (شکل 4-6).

شکل 4-6-اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان مادهی خشک گل داوودی
4-7- کاهش وزن تر
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف بر کاهش وزن تر در سطح 1درصد معنیدار بوده است (جدول4-1). مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر کاهش وزن تر نشان داد که بیشترین میزان مربوط به تیمار شاهد با میانگین 6/15 گرم و کمترین آن از تیمار B2 (30 درصد) با میانگین 3/8 گرم بدست آمده است. همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج کمترین کاهش وزن تر مربوط به تیمار B2 (30 درصد) با میانگین 3/8 گرم درصد بود، بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز بیشترین مقدار کاهش وزن تر مربوط به تیمار F3 (150 میلی گرم در لیتر (با میانگین 3/13 گرم بودو بین سطوح مختلف نانوذرات مس نیز کمترین کاهش وزن تر مربوط به تیمار N1 (5 میلی گرم در لیتر با میزان 3/10 گرم بوده است و در مجموع تیمار شاهد نسبت به سایر تیمارها بیشترین کاهش وزن تر را داشتهاست (شکل 4-7).

شکل 4-7- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان کاهش وزن تر گل داوودی
4-8- کلروفیل کل
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف بر میزان کلروفیل برگ در سطح 1 درصد معنیدار بوده است (جدول 4-1). مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر مقدار کلروفیل نشان داد که بیشترین میزان مربوط به تیمار اسانس بهار نارنج با 53/2 میلی‏گرم در لیتر و کمترین آن از تیمار شاهد با میزان 52/1 میلی‏گرم در لیتر بهدست آمد و همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج بیشترین مقدار کلروفیل مربوط به تیمارB2 (30 درصد) بود، بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز بیشترین مقدار کلروفیل مربوط به تیمار F3 (150 میلی گرم در لیتر) با میزان 10/2 میلی‏گرم در لیتر بود، بین سطوح نانو ذرات مس بیشترین مقدار مربوط به تیمارN1 (5 میلی گرم در لیتر ) با 47/2 میلی‏گرم در لیتر بدست آمد و در مجموع همه‏ی تیمارها نسبت به شاهد از برتری برخوردار بوده اند(شکل 4-8).

شکل 4-8- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان کلروفیل کل گل داوودی
4-9- پروتئین گلبرگ
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف روی پروتئین گلبرگ در سطح 5 درصد معنیدار بوده است (جدول 4-1). مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی برمقدار پروتئین نشان داد که بیشترین میزان مربوط به تیمار نانو ذرات مس با میانگین 8/24 میلی‏گرم در لیتر و کمترین آن از تیمار شاهد با میزان 84/5 میلی‏گرم در لیتر بهدست آمده است. همچنین بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج بیشترین مقدار پروتئین مربوط به تیمار B1 (10 درصد) با میانگین 7/24 میلی‏گرم در لیتر بود، بین سطوح مختلف اسید فولویک بیشترین مقدار پروتئین مربوط به تیمار F2 (100 میلی گرم در لیتر) با میانگین 5/17 میلی‏گرم در لیتر بوده و بین سطوح نانو ذرات مس نیز بیشترین مقدار مربوط به تیمار N1(5 میلی گرم در لیتر) با میزان 8/24 میلی‏گرم در لیتر بوده است که در مجموع همهی تیمارها نسبت به شاهد برتری داشتهاند (شکل 4-9).

دسته بندی : پایان نامه ارشد

پاسخ دهید